March 30, 2014

ഹൃദയം കൊണ്ടെന്ത്‌ എഴുതാൻ ???

മൗനം തീർത്ത മതിലിനപ്പുറം അവൾ എനിക്കായി കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ..
അവളെ കുറിച്ചല്ലാതെ..

അക്ഷരങ്ങളൊടുള്ള പ്രണയമല്ല എന്നെ എഴുത്തിന്റെ ലോകത്തെത്തിച്ചത്‌.. അവളായിരുന്നു.. അവളെ കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ഒരായിരം മോഹങ്ങളായിരുന്നു..
അതിരു കടന്ന സൗഹൃദം പ്രണയമായപ്പോൾ ജീവിതത്തിനൊപ്പം ജീവനും പങ്കുവയ്ക്കാൻ തയറാകിയവൾക്ക്‌ വേണ്ടി എഴുതിയ നാലു വരികളിൽ നിന്ന് അവളാണ്‌ എന്നെ കണ്ടെത്തിയത്‌..

"എൻ സഖി നീ മിഴിപൂട്ടിയൊ,
മായുമീ നിറസന്ധ്യയിൽ..
കാലമാം വീണതന്ത്രിയിൽ,
മഴ പോലെ നൊമ്പരം.."

ഇന്ന് മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക്‌ ഇപ്പുറം..
അവളുമായി പിണങ്ങുന്ന രാത്രികളിൽ, അക്ഷരങ്ങളാൽ എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്‌ പഴകിയ പത്രതാളുകളും, കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന എന്റെ തലയണയും മാത്രം..!! ഇരുണ്ട രാവുകളും, മഴയിൽ കുതിർന്ന പകലുകളും എന്റെ കണ്ണീർ അവളിൽ നിന്നും മറച്ചു പിടിച്ചപ്പോൾ, അക്ഷരങ്ങൾ അവളെ നോവിച്ചു..

അവൾക്കായാണ്‌ എഴുതി തുടങ്ങിയതെങ്കിലും, അറിയാതെ പോലും അവളെ നോവിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല.
പിന്നീട്‌ അവളറിയാതെയായി എഴുത്ത്‌.. വില കുറഞ്ഞ വികാരങ്ങളല്ല, വർണ്ണിക്കാൻ വാക്കുകളില്ലാത്ത പ്രണയമാണ്‌ അവൾക്കെന്നോട്‌. അതിന്റെ പേരിൽ ഒരുപാട്‌ നഷ്ടങ്ങൾ താങ്ങേണ്ടി വന്നു ആ പാവത്തിന്‌… വീടും വീട്ടുകാരും എതിരായിട്ടും, ഒരാളുടെ പ്രണയത്തിനായി ബാക്കി ലോകത്തിന്റെ സ്നേഹം വേണ്ടെന്ന് വച്ചത്‌ കൊണ്ടാവാം, അവൾ ഇല്ലാത്തൊരു ജീവിതം മരണമാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നത്‌.. അതു കൊണ്ടാവും, ഹൃദയഭാഷ്യത്തിലെഴുതുമ്പോൾ അതിൽ എന്നെക്കാൾ കൂടുതൽ, അവളെ കുറിച്ച്‌ പറയേണ്ടി വരുന്നത്‌..

No comments:

Post a Comment