December 7, 2013

പ്രണയലേഖനം..

അവൾ തന്ന ഒരായിരം പ്രണലേഖനങ്ങളിലൊന്ന്.. പക്ഷെ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ച ഒന്നേയൊന്ന്..

"എവിടെയാണെന്റെ ജീവന്റെ ജീവനെ,
എവിടെയെന്നറിയാതെ തേടുന്നു ഞാൻ..
മറക്കരുതെന്നുരിയാടാൻ അർഹതയില്ലെങ്കിലും,
മറക്കില്ല നിന്നെ ഉയിരുള്ള കാലം.. കാത്തിരിപ്പൂ നിനക്കായി മാത്രമെൻ,
ജന്മജന്മാന്തരങ്ങൾക്കപ്പുറം ഞാൻ..
ഒരു നോക്കു കാണുവാനെൻ ഉൾതടം തേങ്ങുന്നു,
ഒരു മാത്ര നീയിങ്ങു വന്നുവെങ്കിൽ..
ഒരു വാക്കു കേൾക്കാനെൻ കർണ്ണങ്ങൾ വെമ്പുന്നു,
നിൻ സ്വരം മഴയായി പെയ്യ്തുവെങ്കിൽ..
നിനക്കായി പിടയുന്ന ഹൃദയത്തുടിപ്പുകൾ,
കേൾക്കാതെയെങ്ങോ മറന്നു പോയി നീ..
നിനയാതെ ഞാൻ കണ്ട കനവുകളെല്ലാമേ,
സ്മൃതികളായി മണ്ണിൽ കൊഴിഞ്ഞു വീണു..
ഏകാകിയായി ഈ വീഥിയിൽ എന്നും നിൻ,
കാലൊച്ച കേൾക്കാനായി ഞാൻ കാത്തിരിപ്പൂ..
മറക്കില്ല നിന്നെ മറക്കാനോ കഴിയില്ല,
എനിക്കെന്റെ തനു മണ്ണോടടിയും വരെ.. "

നന്ദി, ചിന്നൂസ്സേ.. ഒരായിരം നന്ദി..
ആ വാക്കുകളിലൊളുപ്പിച്ചു വച്ച പ്രണയത്തിന്‌.

No comments:

Post a Comment